Popper

Mijn schoonvader opent de voordeur, ziet me staan en zegt: ‘Kom binnen, Popper.’ Hij gaat me voor naar de woonkamer. In de woonkamer ligt een matras. ‘Wil je even liggen?’ vraagt hij. ‘Liggen?’ vraag ik. ‘Voor je rug,’ zegt mijn schoonvader, ‘of heb je geen last meer van je rug?’
Ik vraag waarom er een matras in de woonkamer ligt.
‘Ik bestelde een nieuwe stoel bij IKEA, via de website, maar toen ik die ging ophalen kreeg ik dit matras mee,’ zegt hij. ‘Ik vond het al zo gek dat de stoel opgerold was.’
Ik vraag waar de stoel nu is.
‘Ik neem aan dat daar nu iemand anders op ligt te slapen,’ zegt mijn schoonvader. Hij zegt dat hij het matras mag komen omruilen bij IKEA. ‘Voor de stoel,’ zegt hij.
Samen staan we naast het matras, mijn schoonvader en ik, we kijken zwijgend naar het matras totdat ik vraag: ‘Waar is hij?’
Mijn schoonvader zegt me mee te lopen naar zijn werkkamer.
Daar zit mijn zoon, de logé, op een skippybal, op de werkcomputer van zijn opa een tekenfilm te kijken. Zijn oma is naar de kerk, ze deelt daar voedsel dat wij van de buren krijgen aan de armen uit.
De afgelopen dertig jaar werkte mijn schoonvader dagelijks aan een boek over Karl Popper, hier op deze werkkamer, uren- en urenlang, hij leefde en ademde Popper, Popper en nog eens Popper. En nog eens. Vandaag leverde hij het manuscript eindelijk in bij de uitgever.
Mijn zoon vraagt of hij het filmpje mag afkijken.
‘Werk jij veel met A.I.?’ vraagt mijn schoonvader. Ik zeg dat ik al mijn tekeningen met de hand maak en mijn optredens nooit film.
‘En jij?’ vraag ik.
‘A.I.?’ zegt mijn schoonvader. Hij trekt een wenkbrauw op, alsof hij het woord proeft en niet zeker weet of het bedorven is. ‘Ik heb dertig jaar gedaan over een boek over iemand die zijn hele leven heeft geprobeerd duidelijk te maken dat we voorzichtig moeten zijn met wat we zeker denken te weten. Dan ga ik nu toch niet ineens een machine vragen om het voor me te doen?’
Mijn zoon logeerde bij zijn opa en oma zodat mijn vrouw en ik de babykamer ongestoord verder klaar konden maken. Een kleuter loopt vaak in de weg. Nu kom ik de kleuter weer ophalen. Hij kijkt tekenfilms graag af. Mijn schoonvader zegt dat hij zijn boek schreef terwijl hij op de skippybal zat. ‘Nu het boek af is dacht ik: tijd voor een stoel.’

---