Perineum
We zitten in de keuken, tegenover elkaar aan tafel. Mijn vrouw en ik eten allebei een broodje kroket. Het is bijna middag, ons zoontje is op school. ‘Een boeddhist bood me perineummassageolie aan,’ zegt mijn vrouw. ‘Dit moet het uitscheuren bij de bevalling tegengaan,’ zegt ze. Ik herinner me het geluid van het inknippen toen ons zoontje geboren werd. Het geluid alsof een kleermaker met een grote metalen schaar een dik stuk stof knipt. Ik slik kroket door. ‘Uit een fabriek of zelfgemaakt?’ vraag ik. ‘Nog niet gevraagd,’ zegt mijn vrouw. De boeddhist heeft de helft van het flesje over. We vroegen tijdens de bevalling niet of het inknippen nodig was, een stagiaire voerde het knippen uit. Misschien moest ze oefenen. Misschien was de schaar al uit de verpakking gehaald en was het zonde deze niet te gebruiken. Wat zou de mores zijn? Zouden verloskundigen elkaar uitdagen vormpjes te knippen om hun werk uitdagender te maken? ‘Vandaag ga ik een konijntje knippen’. Wel weet ik dat verloskundigen op cursus leren hun eigen touw te maken, dat geeft het dichtnaaien persoonlijk cachet. Mijn vrouw zegt peer-ie-nee-jum, ik peer-één-nie-jum, we zijn allebei op onze eigen manier met taal bezig.
Met een natte vinger dept mijn vrouw de kruimels van haar bord. Ze zegt: ‘Had ik al verteld dat ik laatst een eend doodreed?’
Robert Schuit schreef de boeken Het Melkvarken, Flessenhart, Mooie Lieve Schat, Huil maar ik wens je uitstel toe en Er gebeurde o.a. niets en tekende Er komt altijd een ei uit.